Panibagong yugto sa aking buhay.
kaya ko ba ito?
dapat bang itinatanong ko sa sarili ko ito?
hindi ba given na yun?
tumilaok na yung manok from somewhere
but i'm still up.
it's 3:06 am.
i can't sleep. hindi dahil iniisip kita,
kundi dahil may exam ako sa sabado.
humingi ako ng sign kay Lord at ikaw yung itinuro niya sa akin nung naghanap ako ng taong mamahalin ako at mamahalin ako.
but it seems pinapreview lang ni Lord.
You're nowhere near and we're nowhere near to being something more than an acquaintance?
did i read the sign wrong?
hmmmm...
but does it matter?
hindi ata.
maybe you're the one for me but hey, as of now, you're still way down the priority list.
Thursday, March 4, 2010
Tuesday, February 9, 2010
Uy! dejavu!
Dahil sa isang panaginip, natulog ako buong araw.
I had a dream of you holding my hand.
So securing, so gentle, so warm...
I tried to. I tried so hard to.
But I can't imitate that feeling on my own.
But i can't hold your hand for real, can't i?
So I slept the whole day, hoping God would give me that chance again.
The chance to hold your hand.
Unfortunately, the dream came for one night only.
That's why I guess, good things never do last, only the sensation, the feeling, they leave on you.
I am not sad because it didn't last. In fact, I am happy, happy to be given that wonderful, rare and unexpected chance to hold you. Remembering it makes me smile and the idea of it coming true makes me blush inside.
That's the beauty of dreams. You can keep it all to yourself and when the dream comes true, you can just simply say, "Uy dejavu!"
I had a dream of you holding my hand.
So securing, so gentle, so warm...
I tried to. I tried so hard to.
But I can't imitate that feeling on my own.
But i can't hold your hand for real, can't i?
So I slept the whole day, hoping God would give me that chance again.
The chance to hold your hand.
Unfortunately, the dream came for one night only.
That's why I guess, good things never do last, only the sensation, the feeling, they leave on you.
I am not sad because it didn't last. In fact, I am happy, happy to be given that wonderful, rare and unexpected chance to hold you. Remembering it makes me smile and the idea of it coming true makes me blush inside.
That's the beauty of dreams. You can keep it all to yourself and when the dream comes true, you can just simply say, "Uy dejavu!"
Wednesday, January 27, 2010
Night of Failures
Nakakatawa. dito ako nagpopost kasi alam ko namang wala ng nag-oopen ng blogger ngayon.ahaha. Kailangan ko lang ilabas ito.
I was so disappointed earlier today. Wala kasi kaming class which means I won't be able to see you again. Another chance lost. Kaya naman ang saya-saya ko nung makita kita kanina. Kung pwede akong tumalon-talon, ginawa ko na. Kaya lang ang loser ko. I wasn't able to say what I wanted to. Kung papakinggan mo, parang importante yung sasabihin ko eh noh? Pero sa totoo sasabihin ko lang namang: "Hey nagpalit na ako ng number" Siguro natatakot din akong marinig mula sa'yo na "So?" pero hanggang ngayon binabatukan ko pa rin ang sarili ko dahil di ko sinabi.
"Hindi ka na ba natutuo sa nakaraan?"
Shame hurts less than regret. Motto ko na yan ngayon pero hindi ko mapanindigan! GGgrrrr.
But anyway, nangyari na ang lahat ng nangyari. Bahala ka na po Lord. Hindi ko talaga ito kayang mag-isa.
---------------------------------
I was so disappointed earlier today. Wala kasi kaming class which means I won't be able to see you again. Another chance lost. Kaya naman ang saya-saya ko nung makita kita kanina. Kung pwede akong tumalon-talon, ginawa ko na. Kaya lang ang loser ko. I wasn't able to say what I wanted to. Kung papakinggan mo, parang importante yung sasabihin ko eh noh? Pero sa totoo sasabihin ko lang namang: "Hey nagpalit na ako ng number" Siguro natatakot din akong marinig mula sa'yo na "So?" pero hanggang ngayon binabatukan ko pa rin ang sarili ko dahil di ko sinabi.
"Hindi ka na ba natutuo sa nakaraan?"
Shame hurts less than regret. Motto ko na yan ngayon pero hindi ko mapanindigan! GGgrrrr.
But anyway, nangyari na ang lahat ng nangyari. Bahala ka na po Lord. Hindi ko talaga ito kayang mag-isa.
---------------------------------
Wednesday, January 20, 2010
Bara sa lalamunan
it is true that truth hurts but paranoia kills.
nakakalungkot pala ang pakiramdam ng kinakaawaan
pero mas nakakalungkot ang pakiramdam na maawa sa sarili.
i feel like something to be rid off.
Na sinasabi mo lang yan para maging maayos ang lahat, para may lugar din ako, hindi dahil naniniwala ka sakin...
Alam kong dapat ma-flatter ako.yun nga ang una kong naramdaman pero pagkatapos kong isipin ang mga bagay-bagay,nasaktan ako. At naiiyak ako ngayon.kasi napatunayan kong hindi lang pala ako ang naluloseran sa sarili ko, kayo rin pala...
oo,loser ako kasi nung andyan pa yung pagkakataon hindi ko pinakita sa'yo kung gaano ka kaimportante sa akin. Inisip ko pa nga noong iwan ka. Hindi ko nagawa ang lahat para sa'yo kasi sa isip ko, iiwan din naman kita pagdating ng panahon. Pero ngayong binibigyan na ako ng tadhana ng pagkakataon para iwan ka, hindi ko magawa. Kasi ngayon sigurado na akaongg mahal kita at kaya kong gawin ang lahat para sa'yo. Kaya lang, may nahanap ka ng iba. May nahanap ka ng kapalit ko, ang kaibigan ko. Siguro nga hindi pa kapalit kasi mas naibigay niya at nagawa niya yung mga bagay na hindi ko nagawa para sa'yo. Siyempre,masakit.kasi alam kong mahal mo siya at mahal ka rin niya. Ano pang laban ko di ba? Ano pang laban kong minsang bumalewala sa'yo? pinagsisihan ko yun pero tapos na di ba? di na maibabalik pa. Sa totoo lang, ayoko ng i try i-win back ka.kasi karapatdapat siya sa'yo.masakit pero dadalhin ko na lang din siguro ito sa akin.
kaya naman ganito ang nararamdaman ko, kung hindi nga ako naging karapatdapat para sa'yo e di lalo na sa mas higit sayo...
hay.nangyari na naman sa akin to.di na naman ako natuto.
nakakalungkot pala ang pakiramdam ng kinakaawaan
pero mas nakakalungkot ang pakiramdam na maawa sa sarili.
i feel like something to be rid off.
Na sinasabi mo lang yan para maging maayos ang lahat, para may lugar din ako, hindi dahil naniniwala ka sakin...
Alam kong dapat ma-flatter ako.yun nga ang una kong naramdaman pero pagkatapos kong isipin ang mga bagay-bagay,nasaktan ako. At naiiyak ako ngayon.kasi napatunayan kong hindi lang pala ako ang naluloseran sa sarili ko, kayo rin pala...
oo,loser ako kasi nung andyan pa yung pagkakataon hindi ko pinakita sa'yo kung gaano ka kaimportante sa akin. Inisip ko pa nga noong iwan ka. Hindi ko nagawa ang lahat para sa'yo kasi sa isip ko, iiwan din naman kita pagdating ng panahon. Pero ngayong binibigyan na ako ng tadhana ng pagkakataon para iwan ka, hindi ko magawa. Kasi ngayon sigurado na akaongg mahal kita at kaya kong gawin ang lahat para sa'yo. Kaya lang, may nahanap ka ng iba. May nahanap ka ng kapalit ko, ang kaibigan ko. Siguro nga hindi pa kapalit kasi mas naibigay niya at nagawa niya yung mga bagay na hindi ko nagawa para sa'yo. Siyempre,masakit.kasi alam kong mahal mo siya at mahal ka rin niya. Ano pang laban ko di ba? Ano pang laban kong minsang bumalewala sa'yo? pinagsisihan ko yun pero tapos na di ba? di na maibabalik pa. Sa totoo lang, ayoko ng i try i-win back ka.kasi karapatdapat siya sa'yo.masakit pero dadalhin ko na lang din siguro ito sa akin.
kaya naman ganito ang nararamdaman ko, kung hindi nga ako naging karapatdapat para sa'yo e di lalo na sa mas higit sayo...
hay.nangyari na naman sa akin to.di na naman ako natuto.
Subscribe to:
Posts (Atom)